Dünyaya birlikte bak.

Uzunca bir süredir mücadelenin her alanda zorlaştığı açık. Çünkü kötünün mücadele araçları, kötü olmayana göre çok daha çeşitli.

Suya bakın, zeytine bakın, üzüme bakın ve deniz çayırlarına bakın. Tümü zor durumda. Üretenin en zorda olduğu dönemlerden biri. Araya giren, üreticiyle tüketicinin arasına giren kazanıyor. Büyük olan kazanıyor, hızlı olan kazanıyor ve küresel olan kazanıyor. Halbuki biz bu festivali yerel, küçük ve yavaş sloganıyla yapıyor ve tabii ki kaybediyoruz. Ama tek kaybeden biz olsak keşke. Doğa, küçük çiftçi, küçük üretici ve işçi, tıpkı temiz su, orman, temiz gıda gibi tehlike altında.

Çok büyük bir tehlike altında olanların belki en önemlisi çocuklarımız. Çocuklara ne bıraktığımıza bakınca, leş gibi bir internet dünyası ve düne göre çok daha nezaketsiz, kaba ve ölçüsüz şiddet görüyorum. Onlar bunlarla baş edemezler. Onlar küçücük bedenleriyle bu kara pestisitli, zehirli gıdayla baş edemezler. Onlar bu kadar linçle baş edemezler. Çocuklardan özür dileyerek bu işten sıyrılamayız.

Kendimiz için değilse bile çocuklarımız için kalan suyumuzu, pırıl pırıl denizimizi, ekilebilir toprağımızı ve nezaketimizi korumak zorundayız. Bunu birer birer yapamayız. Bunu hep beraber yapacağız. Bunu her şeye rağmen yapacağız.